„Szukałem was, a teraz wy przyszliście do mnie i za to wam dziękuję ”- powiedział kilka lat temu Sługa Boży Jan Paweł II, gdy dowiedział się, że na plac św. Piotra przybyły rzesze młodych ludzi. Ostatnie słowa, wypowiedziane tuż przed śmiercią, mają szczególne znaczenie. To jak testament albo kwintesencja życiowych wędrówek, przemyśleń. Puenta, która spaja w całość wszystkie wypowiedziane wcześniej treści. Te słowa Sługi Bożego Jana Pawła II wypowiedziane były do młodych. Uprzywilejowanych i ukochanych przez Papieża. Zawsze „pełni ich było” obok niego. I zawsze mogli na niego liczyć. Bo rzeczywiście, całe swoje życie ich szukał.  

            Jan Paweł II był nauczycielem dla każdego człowieka. Wydaje się jednak, że dopiero teraz ludzie zaczynają Go słuchać, po śmierci. Niezapomniane są chwile sprzed czterech lat. Wycisnęły one piętno nie tylko na ludziach wierzących, ale także na tych, którzy deklarują się jako niewierzący. Przecież oni także w jakiś sposób realizują przesłanie Jana Pawła II. Tym dniom towarzyszy zaduma. Ojciec Święty Jan Paweł II był wielkim człowiekiem. Odszedł, ale my musimy żyć dalej i nie możemy zapominać o tym, co było. Musimy trwać przy nauce Jana Pawła II.

            Mieliśmy ogromne szczęście, że mogliśmy żyć w tym samym czasie, Co Sługa Boży Jan Paweł II. Mogliśmy na Niego patrzeć, słuchać Jego słowa. Tym szczególnym dniom towarzyszy przede wszystkim poczucie ogromnego szczęścia, że mieliśmy tę możliwość.

                                                                Zespół FPDIM „BARKA" im.  Jana Pawła  II